Je weet dat je hoogsensitief bent…
maar waarom ben je dan tóch regelmatig overprikkeld?
Je weet inmiddels wel waardoor je overprikkeld raakt.
Je herkent de situaties, misschien zelfs de momenten waarop het misgaat.
En toch…
…is het er nog steeds.
Soms na iets kleins.
Een afspraak, een drukke winkel, of een gesprek.
Alsof je lichaam ineens op de rem gaat, zonder dat je begrijpt waarom.
Maar ook op andere momenten.
Tijdens voorbereidingen voor vakantie, een kleine laatste-moment verandering in je planning, of wanneer er gewoon te veel tegelijk gebeurt.
Je merkt het aan jezelf.
Onrust. Spanning.
Alsof je systeem langzaam volloopt.
Tot het punt waarop je voelt:
“het wordt me te veel”
Je past je leven er al op aan.
Je houdt rekening met je energie, je grenzen, je omgeving.
Maar het lijkt nooit genoeg om het echt te voorkomen.
Soms vraag je je af:
“mis ik iets?“
“Waarom voelt het alsof ik alles “goed” doe, maar nog steeds geen echte rust ervaar?”
De meeste mensen denken dat overprikkeling nu eenmaal hoort bij hoogsensitief zijn. Dat je er alleen maar zo goed mogelijk mee kunt leren omgaan.
Maar wat als dat niet klopt?
Een inzicht uit mijn eigen transformatie
Ik dacht lange tijd dat mijn vermoeidheid betekende dat ik moest gaan slapen. Maar hoeveel ik ook sliep, ik voelde me niet beter. Tot ik ontdekte dat de connectie van lichaam en geest ook hierbij een rol speelt, en dat mijn lichaam bij mentale moeheid soms juist behoefte had aan fysieke activiteit. Door daarmee te experimenteren, merkte ik dat iets simpels als stofzuigen of de was vouwen mij weer in balans konden brengen.
Dat was voor mij een belangrijk inzicht: niet alles wat als vermoeidheid voelt, vraagt om méér rust. Soms vraagt je lichaam om iets anders.
Juist door dit soort inzichten te combineren met bewustwording, observatie en experimenteren, ontdekte ik steeds beter wat voor míj werkte.
